Dialogbua

Min kjære sambuar og intervju-spesialist Kari skriv stundom ned samtalane våre her heime. Resultatet er Dialogbua, der vi alt har lagt ut ei rekkje samtalar:

• Tastingens triumf
  Om IKT, synshemjing og massemedia
• Kosetro og tvilsomme gjerninger
  Om skulegudstenester og dvask religion
• Web 2.0 – eller hvordan danke ut et avleggs skoleverk
  «Hvis internett var inspirert av norsk grunnskole, ville folk flest bare hatt tilgang til ett nettsted. Ikke rart nerder har høyere status enn lærere.»
• Å hacke sitt eget sinn
  Om tilhøvet mellom boklesing, databruk og smart sjølvutvikling
• Muslimer, Satan og handlekraft
  Om livet i Groruddalen og djupkulturelle fiendar
• Å forandre et samfunn som ikke fungerer – og et som fungerer for godt
  Om ein gulrot-kosande borgarmester, dugnadsånd og nasjonale prøver
• Gnistrende orgeltanker
  Om trendy orgelmusikk, autoritetstru, alternativ biologi og arbeidsdeling

Kahn kan kunnskap

Mange lærarar og lærarstudentar innser at tilpassa opplæring trengst, like mykje for fagleg sterke som for fagleg svake elevar. – Men korleis kan eg greia å fylgja opp alle 28 elevane i klassa?

Fyrste steg når det gjeld dei «flinke» elevane er å innsjå at dei ikkje plent treng gjennomtenkte oppgåver frå læraren for å greia seg. Viktigare: ei oppgåve som er «gjennomtenkt» for elevar på eit lågare nivå, kan vera beint fram skadeleg. Det er langt betre å la ein leseglad seksåring i fred med eit Donald-blad, enn å tvinga henne til å forma bokstavar i plastilina saman med dei andre som enno held på å læra alfabetet.

Neste steg er å overskrida dei vanlege råmene i skulen. Dei er nett det, vane-lege, eit resultat av vaner, ikkje naturlovar. Ein andreklassing som meistra alle rekneartane før han byrja på skulen, kan kanskje få passelege matematiske utfordringar i ei femteklasse. Det kan vera ein dårleg ide å ta han ut av den vanlege klassa, eller det kan vera ein genistrek. Ingen veit før det er testa. Ein elev på mellomtrinnet med brennande interesse for til dømes historie, kan få fri nokre timar i veka for å gå på førelesing på næraste høgskule eller universitet.

Desse potensielt særs effektive tiltaka for auka læring, livsglede og trivsel kostar ikkje skulen ei krone. Grunnen til at dei ikkje er så vanlege som dei kunne ha vore, er mangel på kreativitet og fleksibilitet, snarare enn strame budsjett.

Les resten av innlegget »